પ્રેમરસ પાને

પ્રેમરસ પાને, તું મોરના પિચ્છધર ! તત્વનું ટૂંપણું તુચ્છ લાગે;
દૂબળા ઢોરનું કુશકે મન ચળે, ચતુરધા મુક્તિ તેઓ ન માગે.

પ્રેમની વાત પરીક્ષિત પ્રીછ્યો નહિ, શુકજીએ સમજી રસ સંતાડ્યો;
જ્ઞાન વૈરાગ્ય કરી, ગ્રંથ પૂરો કર્યો, મુક્તિનો માર્ગ સૂધો દેખાડ્યો.

મારીને મુક્તિ આપી ઘણા દૈત્યને, જ્ઞાની, વિજ્ઞાની, બહુ મુનિ રે જોગી;
પ્રેમને વશ થઈ વ્રજ તણી ગોપિકા, અવર વિરલા કોઈ ભક્ત ભોગી.

પ્રીતની રીત તો પરમ વલ્લભ સદા, હેતના જીવ તે હેતે તૂઠે;
જનમોજનમ લીલારસ ગાવતાં, લહાણનાં વહાણ તે દ્વાર છૂટે.

મેં ગ્રહ્યો હાથ ગોપીનાથ ગરવા તણો, વાત બીજી નવ લાગે મીઠી;
નરસૈંયો જાચે છે રીતિ-મતિ પ્રેમની, જતિ સતીને તો સપને ન આવે.

– નરસિંહ મહેતા

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *